dinsdag 23 april 2013

Oplossing

WE-300 schrijfopdracht, naar een idee van Platoonline. (precies 300 woorden en de titel mag niet in het verhaal voorkomen)

Deze maand: Oplossing.

Heel vroeg stond hij op, hij trilde toen hij naast zijn bed stond. Van de kou, van angst en spanning?
Nog een keer keek hij naar zijn vrouw die zorgeloos lag te slapen.
Zijn hart brak toen hij haar heel zachtjes een laatste kus gaf.
Hij nam toch maar een snelle douche, hij hield zelf ook niet van patienten die ongewassen op het spreekuur kwamen. Even later stapte hij in de auto en reed het dorp uit.

Hij reed door de donkere ochtend en parkeerde de auto.
Hij sloeg zijn handen voor zijn ogen en huilde. Hij kon niet meer. Het moest gebeuren, het was zijn  enige uitweg. Hij had er lang genoeg over nagedacht. Hij was godbetert nota bene in therapie geweest. HIJ, DE huisarts van het dorp. Gelukkig voor zijn gezin waren ze onlangs op skivakantie geweest, zodat ze toch nog leuke herinneringen hadden aan de laatste dagen met elkaar. Op de computer had hij een mooie afscheidsbrief achtergelaten. Ach, zijn vrouw wist dat hij worstelde met het leven, met de druk van een praktijk en de stroom van patienten die bleef aanhouden. En dan zijn familie, zijn zuster was getrouwd met een man die ook huisarts was. Een die altijd alles beter wist.  Ze wilden hem dolgraag "helpen". ''Over mijn lijk" had hij tegen zijn zus geschreeuwd door de telefoon.

Bittere gal kwam omhoog en een golf van misselijkheid en paniek overspoelde hem. Tranen rolden over zijn wangen.
Wat zouden de mensen zeggen dat hij, uitgerekend hij, zoiets zou doen? Hij had eerder met het idee gespeeld om een hand pillen te nemen, of een injectie met dodelijke vloeistof. Dat zou zo makkelijk zijn.
Hij had nooit voor de makkelijkste weg gekozen, ook nu niet. Hij liep het perron op, en stapte op de rails.....  



(Helaas is dit geen fictie, het speelde zich af in januari van dit jaar in ons dorp. Ik heb er mijn eigen draai aan gegeven.)


25 opmerkingen:

  1. Verschrikkelijk. Ja, we weten dat dit in het echt gebeurt. Maar op zo'n dorp waar iedereen elkaar kent, is het nog eens extra dichtbij.
    Je hebt het goed beschreven. Steeds krijg je het idee: zo kan het gegaan zijn. Steeds houd je het idee: was er dan werkelijk geen andere uitweg meer? Kennelijk niet want het gebeurde.
    Zware, maar juist door jouw opzet, prima WE.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat erg. Dat de arme man geen andere uitweg meer kon vinden. Heel triest zulke voorvallen. Net als de wethouder uit Meerssen, ook zo'n triest verhaal. Buitenstaanders vragen zich altijd af of dit nou nodig was geweest. Tja, als je toch eens in de gedachtenwereld van mensen kon kijken ...
    Mooie WE Petr@.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Je moet er niet aandenken om gevangen te zitten in een situatie in je hoofd en lijf waar dit de enige oplossing is eraan te ontsnappen, dan toch nog rekening houden wat het dorp zou zeggen! Sterke WE wat in alle lagen van onze bevolking erg genoeg voor kan komen.
    Groetjes Laura

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Je hebt het geweldig knap verwoord. Ik heb helaas ook een neef van 19 jaar op deze manier verloren.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi geschreven WE over een heftig onderwerp.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Jeetje wat heftig.
    Je hebt het heel mooi en indringend beschreven,Petra.

    Groetjes Ans

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoe triest!!

    Ooit, toen ik nog van 'niets' wist en op mijn werk zat zag ik iemand springen vanaf een brug voor de trein....
    Enige tijd later stond ik zelf op die brug... en op het 1 na laatste moment dacht ik aan de machinist en ben van de brug terug afgestapt...

    Ik kan me dus die mans radeloosheid zo goed voorstellen!

    Je ziet wel dat intens trieste en verschrikkelijke verhalen wel tot een dijk van een we kunnen leiden!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. vreselijk petra,
    dat iemand zó ver kan komn om dat te doen...
    we hebben het hier in het dorp meegemaakt met een jongen van 16,
    en niemand weet waarom??
    de levenslange kwelling....
    oh wat moet dat erg zijn...

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Omdat de WE mij zo aanspreekt vind ik hem slecht!
    Dit terwijl hij goed beschreven is.

    Als ........... ervaringsdeskundige op dit gebied, vind ik het moeilijk om er over te schrijven.
    Kort gezegd, je bent te hoogmoedig als je dit doorzet.
    Wanneer je nederig bent is het DE OPLOSSING om niet te............

    Sorry, te moeilijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Dat is wel heel triest.
    Moeilijk hoor, als er geen andere oplossing meer te vinden is.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Als er geen uitweg meer is dan heeft men maar 1 doel voor ogen. De mensen die die beslissing nemen, hebben daar heel lang over nagedacht.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Triest, vooral ook voor de nabestaanden die er mee moeten leren leven.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ging iets mis... Dus bij deze opnieuw mijn reactie:

    Triest verhaal. Mooi weergegeven, maar heel triest.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Héél triest, Ik kán me voorstellen dat iemand het leven moe is ,maar dat je dan eenzaam en alleen op déze manier er uit moet stappen vind ik heel erg.
    Maar helaas, hulp is meestal uitsluitend gebaseerd op het in leven houden van zo iemand! Eigenlijk zou iemand die het genoeg vindt beter helpen door een hand vast te houden terwijl hij of zij zélf een dodelijke pil neemt.
    Maar dat wordt niet als humaan gezien natuurlijk !

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Dit soort dingen komen hier in de buurt vaak voor. Vandaag zelfs nog. Ik heb het zien gebeuren en het ik kan je vertellen. Het went nooit.

    Love As Always
    Di Mario

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Een heel tragisch verhaal zeg dat het zover moet komen om voor die oplossing te kiezen is wel heel triest eigenlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Kan me er wel iets bij voorstellen, maar een voorstander ben ik er niet van... Je hebt het wel van de menselijke kant beschreven!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Hoe gruwelijk ook, goed geschreven.
    Mijn oudste stiefzus heeft ooit, op latere leeftijd, verkering gehad met een treinmachinist. Die was enigszins verknipt door de keren dat hij zoiets had meegemaakt.
    Een huisarts van hier is een aantal jaren geleden dood gevonden op het graf van zijn vader...

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Hartstikke goed beschreven. Ik ben er stil van.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Ach wat triest. Al had ik hem dan toch liever de 'gemakkelijke' oplossing gegund.

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Tjee, dit doet me denken aan wat er zich af heeft gespeeld bij ons in het dorp. Ook een huisarts die zich zelf van het leven heeft beroofd, hij liet zijn vrouw en (ik meen)vier kinderen achter. In en in triest!

    Je hebt het erg mooi en respectvol beschreven.

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Pfff wat een heftige WE. Heel mooi beschreven. Jammer toch dat dit voor sommigen de beste oplossing lijkt te zijn.
    Ik ben er te positief voor ingesteld, maar ook ik heb ooit in een situatie verkeerd dat zelfs ik het overwoog. Akelig idee nog steeds...

    BeantwoordenVerwijderen